بی‌اطلاعی، بهت‌زدگی، خودکلاس‌بالابينی، حواس‌پرتی، در عوالم ديگر بودن، خماری، خواب‌آلودی،

 شوت‌بودن، تواضع، فروتنی، عدم توانايی تشخيص هر از بر، فيلسوف‌بودن، متفکربودن، شديد از

سطح بحث بالا بودن، بی‌تفاوتی، بی‌اعتنايی، عاشقی، مشکوکی، دختر زيباروی ميز کناری و ...

پ .ن:شايد بهتر باشد سکوت اختيار کنيم

هر بار که مرا می‏دید، ساعت‏ها گریه می‏کرد!
آخرین بار که به سراغم آمد، دیوانه‏وار می‏خندید!
وقتی حالت استفهام را در نگاه من دید، گفت:
تعجب مکن که چرا می‏خندم، من دیگر آن زن سابق نیستم!
بس است هر چه تو قاه‏قاه خندیدی و من های‏های گریستم.
تازه حرفش تمام شده بود که یک‏باره قطره اشکی در گوشه‏ی چشمش لنگر انداخت، با طعنه پرسیدم:
مگر قرار نبود گریه نکنی، پس این قطره اشک چیست؟
اشک را با گوشه دست پاک کرد و فیلسوفانه گفت:
اشک نیست، نقطه است، نقطه!
می‏فهمی: نقطه
این آخرین نقطه ایست که در پایان آخرین جمله از آخرین فصل کتاب ایمانم به عشق مردان گذاشتم.
من دیگر به‏هیچ چیز مردان ایمان ندارم
جز به یک پارچگی‏شان در نامردی

پ.ن: تاریک‏ترین ساعت پیش از طلوع خورشید فرا می‏رسد. " پائولو کوئلیو "

عشق لیلی و مجنون که ارزشی ندارد، وقتی مطمئن باشی که معشوقه از آن توست که دیگر عشق معنایی ندارد.
عشق وقتی عشق است که داستان فرهاد و شیرین باشد، شیرین به خسرو مشغول باشد و فرهاد با یاد شیرین بسوزد، بمیرد.
عشق اگر سوختن نداشته باشد، با اشک غریبه باشد، انتهایش مرگ در انتظار عاشق نباشد که دیگر عشق نیست...

 پ.ن: عزیز جان، عشق باید خرکی باشد، آدم‏ها که عشق سرشان نمی‏شود