کاسه ی دلم لبريز

خدايا

خدايا؟ واقعا تو اين خلقتت!! آخه اينطور وقتا بايد چيکار کرد. نگو بيا نيايش کن که اصلا حال نميدی. بين من و تو يکيمون بيشعوره. دلم يه لاابالی گری مفصل ميخواد... بی قيد... بی بند... بی مسئوليت... چرا هيچ کس نيست که آرومم کنه...؟ چرا همه اينايی که هستن، حرف زدنشون مثل نفت به آتيش ريختن ميمونه... اين آرامش رو به کی سپردی که نمياره بهم برسونه!؟

دوست‏پسر داشتن (به معنای داشتن يک مرد و نه دوست شدن با او) لياقت و شجاعت می‏خواهد و لاغير.
دنيای پسر‏ها آنقدر کوچک و ساده است که هر معجزه‏ی بزرگ و هيجان‏انگيزی، خيلی سريع تکراری و خسته‏کننده می‏شود، پس ماندن در زندگی يک مرد هزاران بار سخت‏تر از به دست‏آوردنش است.