پویراز

دو راهي

shab-zendedar — Thu, 19 Nov 2009 10:51:18 GMT

مي دانم که

همه ي حر فهايم تکراريست

مثل کوبيدن بر دري بسته

بي اميد باز شدن

اما چه کنم؟

دوباره رنگ نگاهم پريده است

دو باره صدايم نفس نفس مي زند

کسي از کوچه دلم نمي گذرد

کسي جوانيم را با خود مي برد

چيزي در قلبم فرو مي ريزد

چيزي در من تمام مي شود

مثل کودکي هايم که مرده اند

و من دوباره

تنها مسافر اين جاده بي عبور خواهم شد

بي حضور خورشيد

بي نور ماه

و در تمام راه

باد در گوشم

آواز خواهد خواند

و من با خود

گل هاي يادگاري

خواهم برد

و آرزو مي کنم

که رد پايم

به اين زودي پاک نشود

و سر انجام

خواهم رسيد

به آن دو راهي هميشگي

زندگي کردن

يا زندگي را تحمل کردن؟؟؟

شب و روز

shab-zendedar — Tue, 17 Nov 2009 13:13:46 GMT

خدا روز را آفرید برای کار کردن، درس خواندن، گفتن، خندیدن، کتاب خواندن، فیلم دیدن، بحث کردن، خودت را به بی‏خیالی زدن.
و خدا شب را خلق کرد برای گریه کردن، برای بغل کردن یک بالشت، برای زل زدن به تاریکی، برای نخوابیدن و خاطره‏ها را مرور کردن.

يک ورق

shab-zendedar — Thu, 12 Nov 2009 07:09:18 GMT

يک ورق رودخانه، يک ورق سکوت، يک ورق دعا، يک ورق گندم‌زار، يک ورق اشک، يک ورق هستی، کتاب را می‌بندد.

تاتی

shab-zendedar — Thu, 05 Nov 2009 10:24:18 GMT

می گویند مادر وقتی می خواهد فرزندش را «تاتی» بی آموزد، از او دورتر می ایستد و آغوش باز می کند.

گاهی دور تر بودن

یعنی

دوستت دارم

نبودن یا نداشتن

shab-zendedar — Fri, 30 Oct 2009 07:32:18 GMT

نداشتن تو یعنی اینکه دیگری تو را دارد، نمی‏دانم نداشتن‏ات سخت‏تر است یا تحمل اینکه دیگری تو را داشته باشد.

پاييز

shab-zendedar — Tue, 29 Sep 2009 08:16:24 GMT

- صبح يک پری ازم پرسيد ما چرا پاييز نداريم؟
- داشتيم. پاييزمان هزار سال بود. خيلی وقت گذشته از آن سال‌ها.
- پاييز ديگری نداشتيم؟
- فقط همان يک پاييز. همان هم غنيمت بود. پيرمرد عاشق پاييز بود ولی ديگر نخواست ملکوت را پاييز کند. از آن هزار سال زرد و نارنجی هم يادگاری فقط همين گربه حنايی مانده.
- پس چرا آن يکبار پاييز آورد؟
- حوا ازش خواسته بود.

secret

shab-zendedar — Tue, 15 Sep 2009 14:40:18 GMT

In the old days, if someone had a secret they didn't want to share... you know what they did? They went up a mountain, found a tree, carved a hole in it, and whispered the secret into the hole. Then they covered it with mud. And leave the secret there forever

شکر

shab-zendedar — Wed, 26 Aug 2009 12:51:51 GMT

شکر خدا

همه چیز با هم جور است

نه من حوصله نوشتن دارم

نه شما حوصله خواندن

خدا بخشنده است...!

shab-zendedar — Thu, 06 Aug 2009 14:28:17 GMT

خدا مهربان است، خدا بخشنده است، خدا قدرتمند است، خدا تواناست امّا نه صبر کنید خدا توانا نیست. خدا زمین و آسمان را آفرید، خدا فرشتگان و انسان را آفرید. گذشته و آینده را آفرید. خدا همه عالم خلقت را خلق کرد بی‏هیچ مشکلی، امّا لحظه‏ای رسید که درمانده شد و آن زمانی بود که تصمیم گرفت خدایی لایق عشق خود بیافریند. نتوانست و خدای دیگری خلق نشد.

همه را فریب داد که خدا یکیست، آری هست امّا نگفت که چرا یک خدا بیشتر نیست. هرگز نگفت که خدای بی‏عیب و مهربان چرا باید یکی باشد، چرا باید تنها بماند؟
انسان را که آفرید همه‏ی هنرش را به کار گرفت تا آنچه برای خود نتوانست انجام دهد به انسان ببخشد، آری خدا بخشنده است. پس عشق متبلور شد و قرار داد در قلب انسان چکیده‏ای از تمام وجود خویش را.
انسان عاشق شد و عشق ورزید.
پس خدا به چشم خود دید همه‏ی آنچه که سال‏ها آرزویش را داشت، تپش قلبی، قطره‏ی اشکی، لرزش دستی... پس حسادت کرد به آنچه مخلوق داشت و خالق با همه‏ی قدرت و جلالش از آن بی‏بهره بود. آری خدا حسود شد و عشق را هرگز سرانجام شیرین نداد.
این‏چنین شد که مجنون همه عمر در فراق لیلی بماند، فرهاد از غم شیرین جان سپرد. در هیچ کجای جهان افسانه‏ی عشقی نیست که به وصال رسیده باشد، سرانجام رومئو و ژولیت را که همه می‏دانیم.
خدا یکیست چون توانا نیست.

پ.ن: هرگز به درگاه پروردگار از برای عشق التماس نکن، که اگر بفهمد کسی را بی‎‏اندازه دوست داری او را از تو خواهد ستاند. اگر بپرسی که چرا گرفتی خواهد گفت: عشقی این‏چنین بزرگ و زیبا تنها لایق خدایی چون اوست. بشنو و اطاعت کن امّا هرگز باور مکن، آخر خدا مهربان امّا حسود است.

سمفونی...!

shab-zendedar — Fri, 31 Jul 2009 14:19:26 GMT

سکوت

نـ ُـت است

نه غفلت...

میخواهم یک

سمــ ـفونی ِ

سکوت!

بنویسم

کینه ها،

سکوت ِ سیاه

اميد ها،

سکوتِ سفيد

سکوت

گاهی

چنگ است

چنگ،

اوج ِ تمنــ ـا است...